توانایی انسان کامل بر اعجاز و پاسخ به نقدهای فخررازی و هیوم پیرامون اعتبار آن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد یار گروه معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سبزوار، ایران

2 دکترای فلسفه دین دانشگاه تهران

10.22034/ra.2019.102040.2296

چکیده

مطابق دیدگاه ادیان الهی، پیامبران به عنوان مظاهر انسان کامل،‌ توانایی بر انجام معجزه‌ داشته و از معجزه به عنوان اثبات نبوت خویش بهره می‌گیرند. اما در جهان غرب، دیوید هیوم حملات شدیدی را بر علیه اعتبار معجزات مطرح کرده است. وی معتقد است که معجزات گزارش شده نمی‌تواند اعتبار تجارب ثابت و راسخ ما را از بین ببرد. وی معتقد است که معجزات در شرائطی خاص و توسط ملت هایی ناآگاه گزارش شده‌اند. هم چنین گواهی مربوط به هرکدام از این معجزات، دارای معارضاتی است و همین امور تکیه بر این معجزات را بی اعتبار می‌سازد. این تشکیکات با اندکی تفاوت و به صورت تفصیلی تر قرن‌ها قبل توسط فخررازی هم بیان شده است. با این تفاوت که نتیجه ای که هیوم از این تشکیکات می گیرد، بی اعتباری معجزات است؛ اما فخررازی تلاش می کند که طبق مبانی خود (و خصوصاً مبانی اشاعره که مذهب وی است) به این شبهات پاسخ داده و از اعتبار معجزات دفاع کند. در این مقاله، ضمن بررسی تطبیقی دیدگاه های فخررازی و هیوم، به بررسی پاسخ های فخررازی نسبت به این تشکیکات پرداخته شده است و نهایتاً شبهات هیوم مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Ability of the perfect human to perform miracles and a reply to the doubts of Hume and Fakhr Razi about its validity

نویسندگان [English]

  • Sayyid Hoesin Mousavirad 1
  • Sayyid Jaaber Mousavirad 2
1 assistant professor, university of Azad, Sabzever, Iran
2 PhD. philosophy of religion, university of Tehran
چکیده [English]

According to divine religions, the perfect man can perform miracles and can prove his prophecy through miracles. However, in the west, David Hume has attacked the validity of miracles, holding that reported miracles cannot refute the validity of our constant and continuous sensory experiences. He believes that miracles have been reported in particular situation and by ignorant nations. Likewise, the testimonies of miracles have some defeaters, and it undermines reliability of miracles. This doubts, more detailed and slightly different, have been asserted many centuries ago by Fakhr Razi. However, the difference is that Hume concluded invalidity of miracles, while Fakhr Razi endeavored to reply them, based on his viewpoints taken from Asharites, and defend the soundness of miracles. Comparatively analyzing of Hume and Fakhr Razi, this paper analyzes the responses of Fakhr Razi concerning these doubts, showing the degree of their validity, then finally criticize the doubts of Hume, replying them in a rational way.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Fakhr Razi
  • Hume
  • Miracles
  • prophecy
  • Perfect Man
  • God