دانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره) انسان پژوهی دینی 2251-6024 13 35 2016 09 01 Human Being`s Existential Degrees Based on Quranico-Regents Growth Knowledge Teachings انسان و ساحات وجودی او بر مدار آموزه‌های رشدشناخت قرآنی - اوصیایی(ع) 77 107 21958 10.22034/ra.2016.21958 FA احمد آکوچکیان دانشیار جامعه شناسی توسعه و رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک توسعه (رشد) رضوانه دستجانی فراهانی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه علامه طباطبایی و پژوهشگر مرکز تحقیقات استراتژیک توسعه (رشد) زهرا صفری دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه شاهد و پژوهشگر مرکز تحقیقات استراتژیک توسعه (رشد) Journal Article 2014 10 15 Man is known as a consciousness creature with natural desire of optional change that such a desire describe his essence. The Idea of such a change is regarded as humanistic origin of progress and ability and refers to his essence, dimensions, levels and depth of existence. As is understood, human capacities are studied and managed in the shadow of human reason, revelation and Prophet`s family`s manner of life and teachings. In this way, human nature consists in his existential dimensions and capacities for growth and deep change. As is shown, using different methods of study, Islamic teaching of human nature would be understood deeply and, thus, it is well known that management knowledge system of Islam is based on Divine leadership of transformation. Therefore, the ground for growth-based humanities happens, the fields and faces of humanistic doctrine of Islamic social system are established on such humanistic principles and, finally, humanistic system of <em>vilayati faqih</em> poses itself clearly.   <strong>انسان، پدیداری خودآگاه و خواهان تغییر است که نیاز به تغییر از سر انتخاب، اصل ماهیت انسانی او را توضیح می‌دهد. اندیشه تغییر، خاستگاه مبنای انسان‌شناخت اندیشه پیشرفت است و قابلیت پیشرفت انسانی، نشان‌دهنده ماهیت، وجوه، ابعاد، سطوح و ژرفای وجودی او است. بر اساس عقل و وحی و در برآیند آنها، سنت اهل ‌بیت(ع)، گستره و ژرفای امکانی و وقوعی انسان تفسیر و تدبیر می‌شود. بدین‌سان ماهیت وجودی آدمی، همان ساحت و ژرفای امکانی و وقوعی پیشرفت آدمی است و ابعاد رشد انسان، ابعاد وجودی او است. به مدد کاربرد منظومه‌ای از روش‌شناسی‌های استنتاجی، روش‌شناسی استنباطی و نیز روش‌شناسی علوم رفتاری، ساحات انسان‌نگر آموزه‌های دین در این چشم‌انداز دانسته‌تر می‌شود و بر همین اساس دریافته می‌شود که تفقه در دین، منظومه دانشی مدیریت انسان‌نگر رشد و ولایت‌مند تغییر است. لذا سامانه علوم انسانی رشدنگر، مستند به همین مبانی انسان‌شناخت پیشرفت شکل می‌گیرد و عرصه‌ها و وجوه دکترین انسان‌نگر نظام مدنیت اسلامی، در این راستا منقح می‌شود و در نهایت نظام انسان‌شناخت ولایت فقیه، این‌گونه به روشنی می‌گراید.</strong> https://raj.smc.ac.ir/article_21958_dfead17f4721422bc9e1eaf97556b4a0.pdf