دانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره) انسان پژوهی دینی 2251-6024 22 53 2025 08 23 A Conceptual Metaphor Perspective on the Concepts of Death and Life in Sahifah Sajjadiyah مفاهیم «مرگ» و «زندگی» در صحیفهٔ سجادیه از منظر استعارۀ مفهومی 89 107 723154 10.22034/ra.2025.2039441.3006 FA الهام ایزدی گروه آموزشی زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0001-9353-1983 لیلا هاشمیان گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا 0000-0003-3128-9241 نسیم محتشمی راد زبان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-9262-829X Journal Article 2024 08 24 Understanding abstract concepts is challenging for humans without the use of concrete concepts. For this purpose, human language employs conceptual metaphors. In other words, one of the primary linguistic tools of humans, which is widely entrenched in their language, is the conceptual metaphor. Death and life are among the abstract concepts that humans rely on concrete domains to elucidate. This study was conducted using a descriptive-analytical approach and data were collected through library-based methods. The aim is to identify which conceptual metaphors are employed in the target domain of death and life in Sahifah Sajjadiyah and to determine the primary source domain for these two concepts in this valuable text. The results of a detailed examination of the prayers in Sahifah Sajjadiyah reveal that a total of ten domains have been identified for these two concepts, of which seven pertain to death and three to life. The most frequently used source domains for these two concepts are the metaphors of journey and destination, indicating that the concepts of death and life in Sahifah Sajjadiyah exhibit a purposeful correspondence and alignment. Based on these concepts, life is conceived as a path toward the ultimate goal, which is the hereafter. درک مفاهیم انتزاعی برای انسان بدون بهره‌گیری از مفاهیم عینی بحث‌برانگیز است. به همین منظور، زبان انسان از استعاره‌های مفهومی استفاده می‌کند. به ‌عبارت دیگر، یکی از اصلی‌ترین ابزارهای زبانی انسان که به‌ طور گسترده‌ای در زبان او نهادینه شده، استعارۀ مفهومی است. «مرگ» و «زندگی» از جمله مفاهیم انتزاعی محسوب می‌شود که انسان برای تبیین آن از حوزه‌های عینی بهره می‌گیرد. این پژوهش با روش توصیفی‌تحلیلی و گردآوری داده‌ها به شیوۀ کتاب‌خانه‌ای انجام شده و در صدد است نشان دهد کدام استعاره‌های مفهومی در حوزۀ مقصد مرگ و زندگی در صحیفۀ سجادیه به ‌کار رفته و مهم‌ترین حوزۀ مبدأ برای این دو مفهوم در این کتاب ارزشمند چیست. نتایج بررسی دقیق دعاهای صحیفۀ سجادیه نشان می‌دهد در مجموع ده حوزه برای این دو مفهوم شناسایی شده که از این تعداد، هفت حوزه به مرگ و سه حوزه به زندگی اختصاص دارد. پُرکاربردترین حوزه‌های مبدأ برای این دو مفهوم، استعاره‌های «سفر» و «مقصد» بوده است که نشان می‌دهد مفاهیم «مرگ» و «زندگی» در صحیفۀ سجادیه تناسب و تناظر هدفمندی دارند. بر اساس این مفاهیم، زندگی مسیری است برای رسیدن به هدف نهایی که همان آخرت است.

https://raj.smc.ac.ir/article_723154_212b112c787ba1cf35d6087b6d7c9e2f.pdf