دانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201A Study of Tabatbaei's Viewpoint on Meaningful-Making Function of Religionبررسی کارکرد معنابخشی دین در اندیشه علامه طباطبایی5254677FAقربانعلمیدانشیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه تهران0000-0003-4422-4375مریمچنگی آشتیانیکارشناس ارشد ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه تهرانJournal Article20120924Spiritual needs of human beings to look at the world and life meaningfully and escape from meaninglessness, and to look at religion as a factor that provides meaning to life, have opened a new horizon in the direction of understanding of religion and produced “meaning approach” in religious. By presenting a new interpretation of human being, religion and their relationship, this approach emphasizes that in understanding of human being and religion, all their aspects should be kept in mind. One of the features of human need for religion lies in the meaning that can be provided only by religion. Muhammad Hussein Tabatabaei, who approaches to religion and explains it from a religious point of view, believes that religion has various aspects. Explaining of religion rationally, he provides an interpretation of Islam that comes closer to the approach of those favoring the meaning approach. He, too, believes that the most important aspect of religion is that it provides meaning to human life.نیاز روحی انسانها به معنادار نگاه کردن به جهان و زندگی و فرار از بیمعنایی، و نگاه به دین بهعنوان عاملی برای معنادار کردن زندگی، افق جدیدی جهت شناخت هرچه بیشتر دین گشوده و<em> </em>رهیافتی جدید بهنام <em>ر</em>هیافت معنا بهوجود آورده است. این رهیافت با ارائه تفسیری جدید از انسان و دین و ارتباط آندو، معتقد است در شناخت انسان و دین باید به همه ابعاد آن توجه داشت. یکی از ویژگیهای انسان نیاز به معناست که تنها دین میتواند آن را برآورد. بر این اساس، مهمترین کارکرد دین معنابخشی است. علامه طباطبایی که نگاهی درونگرایانه به دین دارد، با بهکارگیری استدلالهای منطقی و عقلانی، تفسیری از دین و ابعاد گوناگون آن ارائه میدهد که بهگونهای با نظریه رهیافت معنا در توصیف و تبیین دین نزدیک است؛ چنانکه معنابخشی را مهمترین کارکرد دین میداند. https://raj.smc.ac.ir/article_4677_82ba9d6eee3f026be339bb287651c3d8.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201The Relation between Human and Truth in Modern Philosophers’ Viewpointsنسبت حقیقت و انسان از منظر فیلسوفان مدرن27484678FAقدرت اللهقربانیاستادیار فلسفه دانشگاه خوارزمی تهرانJournal Article20121121Modern age due to its epistemological virtue has a special important, since it defined a new relation between human and truth, in which some modern philosophers, like Descartes, Kant and Nietzsche have more roles. In this thought, human could take place as the center and criterion of understanding and interpretation of truth. In fact, human’s subjectivism has been of more important role in understanding the whole system of being. Descartes with his Cogito, mathematical method, rationalism and clear and distinctive conceptions, Kant with his a priori categories, Copernicus revolution, being axial of human reason in morality and religion, Nietzsche with his thought of Will to Power, nihilism and revaluation, and Sartre with putting human in place of God, had a big role in taking place of human as center of truth and gradual evolution of subjectivism. The conclusion was and is consisted of neglecting and misunderstanding of metaphysical facts, religion and morality, and also of to restricted human to manage his/her mundane life.دوره مدرن بهلحاظ معرفتشناختی دارای اهمیت خاصی است؛ زیرا از یک سو نسبت جدیدی میان انسان و حقیقت تعریف گردید که در آن فیلسوفان مدرن چون دکارت، کانت و نیچه نقش زیادی داشتند و از دیگر سو انسان توانست محور و ملاک فهم و تفسیر حقیقت گردد. در واقع در این دوره خودبنیادی معرفتشناختی انسان نقش بسیار مهمی در نگاه به کل هستی دارد. دکارت با محوریت اندیشه کوژیتو، روش ریاضی و عقلگرایی، و ملاک تصورات واضح و متمایز، کانت با مقولات پیشین، انقلاب کپرنیکی، محوریت عقل انسانی در اخلاق و دین، نیچه با تمرکز بر اراده معطوف به قدرت، ارزشگذاری مجدد و نهیلیسم، و سارتر با نشاندن انسان بهجای خدا در سیر تکاملی تدریجی، در خودبنیادی معرفتشناختی و محوریت انسان در فهم یقین و حقیقت نقش زیادی داشتند. نتیجه این نظام فکری، بدفهمی یا غفلت از امور ماورای طبیعی، دین و اخلاق و محدود کردن انسان به تمشیت حیات دنیوی بود.https://raj.smc.ac.ir/article_4678_ac4d17530106c3e3c2fb5e2dad0e51b7.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201Explore the will Truth humanکاوشی در حقیقت اراده انسان49684679FAمحسنعمیقاستادیار مرکز معارف اسلامی دانشگاه صنعتی اصفهانJournal Article20130122Studying human free will and option in both theoretical and practical aspects of human life has always been of vital importance. The reason why lies in the relation between one`s religious beliefs and practical life. With regard to the effect of free will as the base of human action, knowing the meaning and its essential agents has been necessary. Although most experts and scholars have been agreed on the self-evidence of human will, there cannot be found any agreement on its way of realization and nature. Reflecting on definitions and interpretations in the field, it would be clear that each has only a part of the truth. Proving human will and explaining the truth of human existence, this paper has studied the relationship between human will and Divine will. As is understood, human will differs from Divine God. Human will is founded upon some ground of such a kind that never may be attributed to God.کاوش فکری پیرامون اراده واختیار آدمیان در دو جنبه نظری و عملی زندگی بشر، به دلیل مناسبت تامی که با اعتقادات دینی و حیات عملی او دارد، امری مهم و سرنوشتساز بوده است، و با توجه به این که اراده به عنوان مبدء فعل دارای اهمیت میباشد، شناخت معنای آن و عواملی که در شکلگیری آن مؤثر است ضرورت دارد، علیرغم اینکه اکثر صاحب نظران و اندیشمندان در مورد بدیهی بودن اراده انسان اتفاق نظر دارند، اما در مورد ماهیت و کیفیت تحقق آن، آراء و نظرات متفاوتی ارائه شده است. با تأمل در تعریفها و تفسیرهای ارائه شده، گرچه هر یک به وجهی درستند، اما هیچ یک حقیقت اراده و ماهیت آن را به صورت تام بیان نکردهاند. مقاله پیش رو با اثبات اراده انسان و بیان حقیقت وجودی آن ، به بررسی رابطه اراده با اختیار انسان پرداخته و تفاوت اراده انسان با اراده الهی را نیز مورد کاوش قرار داده و اثبات میکند بین اراده انسان با اراده خداوند تفاوت وجود دارد، زیرا انسانها در اراده خود دارای هدف و انگیزه بیرونی هستند، اراده در انسان مسبوق به مبادی سهگانه: تصور، تصدیق به منفعت و مصلحت در فعل و شوق میباشد، در حالی که باری تعالی منزه از این امور بوده و انگیزه و هدفی غیر از ذات خود در افعالش نداردhttps://raj.smc.ac.ir/article_4679_97788494d0cb9c4ad37af9a76290b361.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201A Comparative Study of Natural Knowledge of God in Calvin's Theology and Islamic Theology (with an Emphasis on John Calvin and Tabatabai)بررسی تطبیقی معرفت فطری خدا در الهیات کالوینی و الهیات اسلامی (با تکیه برآراء جان کالوین و علامه طباطبایی)69874680FAمهدیفداییدانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه دین پردیس فارابی دانشگاه تهرانمحمد جوادفلاحدانش آموخته دکتری مدرسی معارف اسلامی و عضو هیئت علمی دانشگاه معارف اسلامیJournal Article20121230On Tabatabai`s Viewpoint, human being is of a particular nature leading to special manner of life and way that is ended to God. , that he is certain that led to the Lord is leading and Specific traditions and way of life. Calvin's theology is based on the acknowledgment of God in the depths of the human mind. It is a theory one may not acquire by common education, rather it is something that each of us knows it in the womb completely and the nature does not let us forget it. In this paper, we have tried to extract the similarities and differences of the views. As is described, heart`s state of being the place for innate knowledge, the need to evolve and mature natural tendency and the effect of sin on such an inner knowledge have been in common, while the purpose of the discussion, the nature of such an inner knowledge, its object and the way in which the knowledge happens are counted as the cases of difference.از نظر علامه طباطبایی انسان داراى فطرتى خاص است که او را به سنت خاص زندگى و راه معینى که منتهى به هدف و غایتى خاص (خداوند) مىشود، هدایت مىکند؛ راهى که جز آن را نمىتواند پیش گیرد: «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها». از سوی دیگر براساس الهیات کالوینی اذعان به وجود خداوند در اعماق ذهن هر انسانی وجود داشته و اکتسابی نیست، بدانسان که نظریهای باشد که در مدرسه و با تعلیم استاد فراگرفته شود؛ بلکه چیزی است که هریک از ما قبل از تولد کاملاً آن را میشناسیم و خود طبیعت هم اجازه فراموشی آن را به کسی نمیدهد. در این مقاله کوشیدهایم وجوه اشترک و افتراق این دو دیدگاه را بررسی کنیم. جایگاه معرفت فطری بودن قلب، لزوم تکامل و بلوغ گرایش فطری و تأثیر گناه بر این نوع معرفت بهعنوان وجوه مشترک، و انگیزه طرح بحث، ماهیت معرفت فطری، متعلق معرفت فطری و نحوه دریافت این نوع معرفت بهعنوان وجوه افتراق این دو دیدگاه در این نوشته مورد بررسی قرار گرفته است.https://raj.smc.ac.ir/article_4680_4f5c422f4d49a5a807eda27434231040.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201A Comparative Analysis of the role of Self-Recognition in Knowing one's God in the Thoughts of MullaSadra and Ibn Al-Arabiتحلیل تطبیقی نقش خودشناسی در معرفت به خدا از دیدگاه ملاصدرا و ابن عربی891134681FAابوذررجبیدانشجوی دکتری و عضو هیئت علمی دانشگاه معارف اسلامیJournal Article20121117Knowing oneself or self-recognition has been one of the major topics discussed by many philosophers and mystics. By the same token, Muslim philosophers and mystics inspired by the verses of the holy Qur'an and narrations introduced the most outstanding methods of self-recognition especially when referring to the Hadith <em>"the one who knows his God, truly knows oneself". </em>Mulla Sadra and Ibn Arabi are among the prominent Muslim thinkers who in their various books talked about the possibility or impossibility of self-recognition and different methods to achieve it. For instance, Mulla Sadra talks about the plausibility of self-recognition whereas Ibn Arabi through two opposite analytical approaches refers to the concept of possibility and impossibility of "Knowing Oneself". The present study discusses two approaches of Mulla Sadra and Ibn Arabi on Self-Recognition and Knowing Oneself and through a careful analysis finds no difference in the thoughts of these two outstanding Muslim philosophers.شناخت خود یا نفس آدمی که از آن به خودشناسی یاد میشود، از مهمترین مباحثی است که از گذشتههای دور مورد تأکید فلاسفه و عرفا بوده است. حکما و عارفان مسلمان با الهامگیری از آیات و روایات، بهخصوص حدیث «من عرف نفسه عرف ربه» به طرح مهمترین راه خداشناسی، یعنی راه انفسی که همان خودشناسی میباشد، پرداختهاند. صدرالمتألهین و ابنعربی دو تن از بزرگترین فلاسفه و عرفای اسلامی در آثار مختلف خود به شیوههای گوناگون به خودشناسی و امکانپذیری یا عدم امکان شناخت خود اشاره کردهاند. ملاصدرا بهصراحت از امکانپذیری خودشناسی سخن میگوید. ابنعربی نیز با دو تحلیل از شناخت نفس یاد میکند؛ گاهی از امتناع شناخت خود سخن میگوید و در برخی موارد از امکانپذیری آن. در این تحقیق به تحلیل دو نگره صدرایی و ابنعربی دراینباره میپردازیم و با بررسی دقیق روشن میسازیم این دو نگره هیچ تفاوتی با هم ندارند.https://raj.smc.ac.ir/article_4681_d26beb4d23d4930fba836087f83d9bcf.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201A Comparative Study of Mohammad Taqi Ja`fari and Friedrich Nietzsche`s Views on the Meaning of Lifeمقایسه معنای زندگی از دیدگاه محمدتقی جعفری تبریزی و فریدریش نیچه1151344682FAحسنرضازادهاستادیار فلسفه دانشگاه کاشانمحمدرضارحمانی اصلکارشناس ارشد فلسفه دانشگاه کاشانJournal Article20121228Mohammad Taqi ja`fari Tabrizi believes that only one may perceive the real meaning of life who distances one`s natural self and attains one`s true self. Taking religion, reason and knowledgeable human nature as models, he introduces reasonable life and views such a life to be meaningful. Friedrich Nietzsche, however, explains nihilism – creating new values and putting them in place of the preceded ones- in four realms of human's life including those of reality, religion, mystical life and common morality. He has known those acting according to this theory -the will to power- and according to their abilities and talents and not following any pre-established ideals as "surhomme". The will to power in Nietzsche's thought, as is claimed, has prepared a ground for man to arrive at the highest degree of potency.محمدتقی جعفری تبریزی معتقد است تنها کسی میتواند طعم واقعی معنای زندگی را بچشد که از خود طبیعی فاصله گرفته و به خود حقیقی نائل آید. او با الگو قرار دادن مذهب، عقل و فطرت آگاه، به معرفی حیات معقول میپردازد و زیستن در حیات معقول را زیستن در حیات معنادار میداند. اما فریدریش نیچه نظریه نیستانگاری - خلق ارزشهای جدید و جایگزین کردن آنها بهجای ارزشهای گذشته - را در چهار عرصه مهم زندگی انسانها بیان میکند: 1. نیستانگاری در قلمرو حقیقت؛ 2. نیستانگاری در قلمرو دین؛ 3. نیستانگاری در قلمرو زندگی زاهدانه؛ 4. نیستانگاری در قلمرو اخلاق متداول. نیچه انسانی را که با توجه به نظریه «اراده معطوف به قدرت» و بنابر توانمندیها و استعدادهای درونی خود و بدون تبعیت از آرمانهای از پیش طراحی شده رفتار کند، «فراانسان» مینامد. اراده قدرت در اندیشه نیچه، انسان را به نهایت توانخواهی میرساند.https://raj.smc.ac.ir/article_4682_75ebb02f92fc30a8040bbd625af999f1.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201A Critical Study on the Theory of Superman Based upon Religious and Reasonable Principlesنظریه ابرمرد و نقد آن از منظر آموزه های دینی و مبانی عقلی1351554683FAاحمدعزیزخانیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطباییحمزهعالمی چراغعلیکارشناس ارشد اندیشه های سیاسی اسلام دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20130309One of the chief principles of philosophical teachings is to explain the position of human in the world; the problem has been followed by different views as that of Friedrich Wilhelm Nietzsche, the theory of superman. Opposing preceded approaches, Nietzsche sought not only to redefine this position but also to react appropriately considering the crises caused by modernity. That is how this theory had formed. Just like other theories proposed by human schools, Nietzsche’s theory, also, has its own problems which made it capable of being criticized. Believing in relativity, denying fundamentals as well as preferring body over the soul are the principles of his theory which made it totally against the religious teachings and is, therefore, criticized by them. This theory also has some internal issues as not being flexible in general, putting so much emphasize on superman and not giving a clear-cut model. This paper is to study the theory of superman from a new prospective and analyse it from the points of view of religion and reason.تلاش جهت تبیین جایگاه انسان در جهان، یکی از محورهای اصلی تفکر فلسفی مغربزمین بوده که ماحصل آن، نظریات مختلفی چون ابرمرد نیچه است. نیچه در اعتراض به رویکردهای پیشین نسبت به انسان، درصدد برآمد تا ضمن بازتعریف جایگاه انسان در جهان، به بحرانهایی که مدرنیته پیش روی جامعه انسانی نهاده بود، پاسخی درخور دهد. نظریه ابرمرد در چنین بستری شکل گرفت. اما این نظریه نیز بسان دیگر نظریات و مکاتب بشری، تناقضات و ایرادات عمدهای با خود به همراه داشت که سیل انتقادات را به سمت خود روانه ساخت. این نظریه با مبانیای چون نسبیتباوری، بنیادگریزی و ترجیح تن بر روان در مقابل تفکر دینی قرار میگیرد؛ بنابراین انتقاداتی از سوی اندیشه دینی بر آن وارد است. از طرفی این نظریه با تناقضات درونی همچون ایجاد بنیادی متصلب، تأکید بر حقانیت نظریه ابرمرد و عدم ارائه الگوی بدیل مواجه است. این تحقیق ضمن واکاوی ابعاد نظریه ابرمرد نیچه در چارچوبی نو، به نقد و بررسی آن از جنبههای دینی و عقلی پرداخته است.https://raj.smc.ac.ir/article_4683_d1e96978c6935ec01d995b1b8e4d8c33.pdfدانشکده تربیت مربی عقیدتی سیاسی شهید محلاتی (ره)انسان پژوهی دینی2251-6024103020140201Immorality of the Soul in the View of Maimonidsفناناپذیری نفس از دیدگاه ابن میمون1571754684FAرضاگندمی نصرآبادیاستادیار گروه فلسفه و کلام پردیس فارابی دانشگاه تهران0000-0002-2311-3118Journal Article20130520Maimonids distinguishes between the resurrection and the next world. He relate the resurrection of the dead to the messianic era and the immorality of the soul to the next world. Maimonids tied immorality of the soul with intellectual development of soul in this world. he believes immorality of the soul belongs only to those who have enjoyed the blessing of intellect. Therefore, his interpretation of eschatological beliefs differs from common interpretation in Judaism. For Maimonids, Heaven and Hell and in general, reward and punishment have described in the level of most people`s understanding. Heaven and Hell is here and now. In this paper, we try to find an answer to this important question whether his source of inspiration in this theory has been bible and Jewish tradition or he has been influenced by Greek philosophy, especially Aristotle and Muslim Peripatetics like Abu Nasr Farabi and Ibn Rushd.ابنمیمون میان رستاخیز و جهان آینده تفاوت قائل شده است. او رستاخیز مردگان را مربوط به عصر مسیحایی و فناناپذیری نفس را مربوط به جهان آینده میداند. ابنمیمون فناناپذیری نفس را با رشد و بالندگی عقلانی نفس در این دنیا گره زده و معتقد است جاودانگی نفس تنها از آنِ کسانی است که در این دنیا از موهبت عقل بهره برده باشند. بر این اساس، او دیدگاهی متفاوت درباره بسیاری از باورهای فرجامشناسانه بهدست داده است. از باب نمونه، او معتقد است بهشت و جهنم و بهطورکلی ثواب و عقاب متناسب با فهم عامه مردم در قالب تعابیری توصیف شدهاند که لذتهای دنیایی را تداعی میکنند؛ درحالیکه بهشت و جهنم اکنون و اینجاست. پرسش مهمی که در این مقاله بهدنبال یافتن پاسخ آن هستیم این است که آیا منبع الهام او در این نظریه کتاب مقدس و سنت یهودی بوده، یا اینکه او تحتتأثیر تعالیم فلسفه یونانی، بهویژه فلسفه ارسطو و نیز ارسطوییان مسلمان نظیر ابونصر فارابی، ابنباجه و ابنرشد به این دیدگاه رسیده است؟https://raj.smc.ac.ir/article_4684_4aaa76178f8567e05c8e8295c96171d8.pdf