قرآن کریم.
ابنسینا، حسین (1405)، الشفاء، المنطق، قم: مکتبة آیةالله المرعشی النجفی، ج1.
جرجانی، سید شریف (1304)،
(الحاشیة علی) شرح الشمسیة، تهران: کتابفروشی علمیه اسلامیه.
صدرالدین شیرازی، محمد (1381)، المبدأ و المعاد، تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا، ج2.
طالبی، محمدحسین؛ طالبی، علی (1392)، «ترادف علوم انسانی با علوم انسانساز»، در: معرفت فلسفی، ش41، ص157-178.
عبودیت، عبدالرسول (1391)، درآمدی به نظام حکمت صدرایی، تهران و قم: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت)، مرکز تحقیق و توسعه علوم انسانی، و مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، ج3.
کلینی، محمد بن یعقوب (1364)، اصول کافی، تهران: انتشارات علمیه اسلامیه، چاپ چهارم، ج1.
مجلسی، محمدباقر (1404)، بحار الأنوار، بیروت: مؤسسة الوفاء، ج2.
Staley, Kevin (1993), “New Natural Law, Old Natural Law or The Same Natural Law?”, in: American Journal of Jurisprudence, No. 38, pp. 109-131.