مقدمه: نقش بنیادین مسئله کرامت در بسیاری از امور مرتبط با انسان ازجمله اختیار، آزادی و حقوق بشر باعث شده است تا این موضوع موردتوجه فلاسفه و محققان در مکاتب گوناگون قرار بگیرد. در این میان فلسفه غرب نقش پررنگ‌تری در تئوریزه کردن و کاربردی سازی مسئله کرامت ایفا کرده است که از آن جمله می‌توان به آراء فلسفی و اخلاقی کانت اشاره کرد که مورد استفاده وسیع کارگزاران حقوقی و آکادمیک دنیای معاصر قرار گرفته است. بیان مسئله: نظر به گستردگی نظرات کانت در زمینه کرامت در کتاب‌های گوناگون، تفاسیر انجام‌شده از دیدگاه کانت غالباً جزء‌نگرانه، بخشی و فاقد جامعیت به نظر می‌رسد. روش: ازاین‌رو تحقیق حاضر با استخدام روش فراتحلیل تلاش کرده است تا ضمن مطالعه همه آثار کانت در زمینه کرامت انسان، خوانشی انتقادی از این مسئله را از نظرگاه درون-پارادایمی غرب و معرفت‌شناسی اسلامی ارائه دهد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که دیدگاه کانت در مورد کرامت انسان از منظر درون-پارادایمی غرب (در مقوله‌های مفهوم‌شناسی کرامت، تشکیکی بودن تعریف کرامت، دوگانه انگاری حق-وظیفه، و آگاهانه بودن خاستگاه کرامت)، معرفت‌شناسی (در مقوله‌های صوری‌گرایی و انتزاع، انحصار عقلانیت، جهان‌شمولی و موقعیت‌مندی فرهنگی، و تمایز عاقل/غیرعاقل) و انسان‌شناسی (در مقوله‌های برون‌هشتگی انسانی، نادیده‌انگاری بدنمندی انسان، فردگرایی خارج از بافت زیستی، و انسان‌محوری سلسله مراتبی) حداقل در دوازده بعد قابل نقد است. از منظر معرفتی اسلام نیز دیدگاه کانت در سازوکار تحقق کرامت ارزشی و متناهی بودن درجه تعالی بشر، برداشت از کرامت و حیات کریمانه، و همچنین تفاوت در ماهیت عقل مورد استناد در تحقق کرامت، با برخی کاستی‌ها مواجه است.